Beni tanıyanlar bilir geçen yılın ortalarında 92 kiloydum , iki doğum yapmıştım ve çok kilo almıştım. Nefes almak, yürümek, giyinmek, hatta hareket etmek bile çok zor geliyordu. Hem görsel olarak kendimi iyi hissetmiyor hemde kendime bu durumu hiç yakıştıramıyordum. Derhal kilo vermeliydim ama yıllardır erteliyordum bu durumu. Kendimde o gücü ve iradeyi bulamıyordum.
Sonra bir gün soyunma odasında giyinirken kızım benim yanıma geldi ve dehşete düşmüş bir yüz ifadesiyle “anne senin bacakların ne kadar büyük öyle ” dedi. şok oldum, çocuğun gözlerindeki dehşeti görmeniz gerekirdi, beni en çok etkileyen de bu oldu zaten. Demek ki bakanlarda dehşet duygusu yaratıyorum diye düşündüm. Tamam hadi kabul ediyorum çok daha kilolu olanlar var, benim ki içinden çıkılmaz bir hal değil ancak pek de hoş olduğu söylenemez.
