Merhaba, anne olmak her türden duyguyu gerçek bir karmaşa halinde yaşamak gibi bir şey. Çok net olmadı sanırım. Kısaca özetleyeyim, anne olduğunuzda yanınızda mışıl mışıl uyuyan çocuğunuzun nefesini dinlerken şükreder, bir gülümsemesiyle tüm dertlerinizden arınır, daha önünüzde o manzarayı yaşamaya en az 20 yıl varken çocuğunuzun gelin yada damat olduğunu hayal edip gözyaşlarına boğulur, ateşi yükseldiğinde dünyanın en zor hastalığına yakalanmışcasına caresiz ve güçsüz hissedersiniz.Ne tuhaf dimi? Duygularınız bir diğerinden ötekine rahatlıkla geçiverir hem de en sert şekliyle ve hiç beklenmedik durumlarda. Çocuğunuzla ilgili herhangi bir olumsuzluk dünyayı başınıza yıkabilir. Sanırım yaradan tüm bunları planlamış ve hatta özellikle böyle olmasını istemiş bile olabilir. Akıllıca oturup düşününce bir mantık süzgecinden geçiremezsiniz verdiğiniz tepkileri. Ama öyle işte, tuhaf, anlatması zor bir duygu bu.
