Hayatı Erteleme...

Merhaba, geçtiğimiz günlerde okuduğum ve etkilendiğim bir hikayeyi sizlerle paylaşmak istiyorum. Hayat asla ertelenmeye gelmez ve hiç bir koşulda ertelenmemeli diye düşünüyorum. Bu yazı bir kez daha ne kadar doğru düşündüğümü hatırlattı. Keyifle okumanızı dilerim 💐💐

HAYATI ERTELEME

Kırmızı elbisesi gardırobunda asılıydı, Annem ölürken, O tüm yaşamı boyunca giydiği, dizi dizi koyu renkli, eski elbiselerin yanında, adeta sırıtıyordu.

Beni çağırmışlardı, ve annemi gördüğüm anda çok fazla ömrünün kalmadığını anlamıştım.

Kırmızı elbiseyi görünce ,ona ;
"Anneciğim, ne kadar güzel bir elbise bu böyle!" dedim.
"Hiç üzerinde görmemiştim"

Korkularla Yaşıyoruz...

Yıllarca Kişisel Gelişim Eğitimleri aldım, yüzlerce kitap okudum. hepsinin nedeni korkularımdan kurtulmak ve daha huzurlu bir hayat yaşamak içindi. Kendimi belli bir noktaya gelmiş hissediyorum ancak toplumsal olarak içinde bulunduğumuz şu kaoslu günlerde korkularımı bertaraf edemediğimi görüyorum.

Dün gece yastığa başımı koymuş uyumayı beklerken şiddetli bir patlama sesi ile yatağımdan fırladım ve kendimi kontrolsüzce çocukların odasında buldum, onların iyi olduğunu ve korkmadığını görünce dışarıda neler olup bittiğini anlamak için pencereye koştum. Etrafta olumsuz hiç bir şey yoktu, kimse de herhangi bir telaş durumu yoktu. Sonra eşim "bir arabanın tekeri patladı sanırım " dedi. Muhtemelen öyle bir şeydi çünkü kimsede panik havası yoktu.

Mükemmel anne olduğunu zannedenlere...

Nasıl bir anne olsaydım Mutlu olurdum ? Bu soruyu sorunca mutsuz bir anne olduğum anlaşılıyor biliyorum. Galiba doğru, kendini hep eksik hisseden, hep hatalı bulan bir anneyim. Kendimi pek beğenmiyorum. ?

Kendi çocukluğumu düşünüyorum, anneme en çok ne için kızdığımı, nelerin beni mutsuz ettiğini, nelerin içimde bir yara olarak kaldığını hatırlamaya çalışıyorum. Ve diyorum ki kendime” peki ben nasıl bir anneyim? Neleri eksik ve hatalı yapıyorum” diye ve ” acaba benim çocuklarımın bana kızdığı , öfkelendiği anıları var mı ? ” diye.

Hayat Beni Neden Heyecanlandırıyor?

İçim kıpır kıpır yine heyecan içindeyim. Son dönemlerde kendimi bu duygu yoğunluğunda yakalıyorum. Yine çok heyecanlandın sakin ol diye konuşuyorum kendimle. Hayat beni çok heyecanlandırıyor. Yapılacak çok iş, çok hedef var, yaşanacak çok güzel günler, mutlu anlar , öğrenilecekler, deneyimler, yaşam koşturmaları var. Hepsi bizi bekler. hayat

Pazartesi Sendromu diye bir gerçek var, herkes pazar gecesi pazartesi gününü lanetleyen cümlelerle sosyal medyada bilinçaltımı kirletmeye çalışıyor.