Annem ben 29 yaşıma gelene kadar benim için herkes gibi biriydi, önemli ve değerliydi elbette ama “Anne ” denilince insanlarda yarattığı etkiyi bende yaratmıyordu. Bu çok acı dimi? Biliyorum. Sevgisiz büyüdüğümden değil, sevildiğimi yeterince anlayamadığımdan, aklım ermediğinden.
Ben beş çocuklu bir ailenin 2. çocuğuyum. Bu biraz talihsiz bir durum gibi duruyor. Geniş aileleri çok sevdiğimi herkes bilir. Lakin ilgiyi, sevgiyi , beraberliği doyasıya yaşayabilen çocukların yetiştiği geniş aileleri seviyorum demek daha doğru olur galiba. Ben ilgiyi çok iyi alamamış bir çocuğum ne yazık ki. Hayatta hep bir şeyleri kendi başına yapmak zorunda kalan, bazen kendini mutsuz hisseden yalnız bir çocuktum.
